De laatste editie van de drie maandelijkse Rodent Magazine van 2004 was ditmaal geheel geweid aan:

“De voortplanting van de Cavia”

Marie Joelle van der Linden, die o.a. verantwoordelijk is voor de redactie van het blad heeft in deze uitgave een bijzonder informatief artikel geplaatst! Het is niet onze bedoeling om dit naslag werk, wat voor iedere Cavialiefhebber aan te raden is om te gaan lezen, in zijn geheel te kopiëren maar we willen u graag iets laten proeven van deze speciale uitgave!

De geboorte bij de cavia

Aanwezigheid of niet van het beertje:

De aanwezigheid van het beertje kan een kalmerende werking hebben op de toekomstige moeder. Er zijn gevallen waarbij het mannetje helpt door de jongen droog te likken. Over het algemeen laat het geboorte proces de mannetjes koud. Hij blijft meestal in de andere kant van de kooi zonder de minste interesse te tonen.

De geboorte:

De geboorte gebeurt meestal ’s nachts, in de schemering van de ochtend of de avond. Men kan soms het moment van de geboorte zien aankomen door tekenen zoals het zwellen van de vulva en de secretie van een slijmerige vloeistof of door de contractie van de buikspieren. Het bekken ontspant zich, de rug wordt hol en het zeugje verplaatst zich niet meer. De geboorte vindt meestal plaats tussen de 18 en 20 dagen nadat men de eerste bewegingen van de jongen heeft opgemerkt.

De arbeid en contracties kunnen een tot twee dagen duren, maar het gebeurt ook dat dit slechts enkele uren in beslag neemt. De geboorte van de jongen gebeurt heel snel, de jongen moeten ter wereld komen binnen het halfuur na de eerste geworpen is.

De geboorte gebeurt als volgt: het zeugje is zeer nerveus en draait voortdurend in het rond en vormt zo een kommetje in het strooisel.

Vervolgens gaat ze zich krommen, terwijl ze op de gespreide achterpoten zit. De vruchtblaas komt tevoorschijn. Ze richt de achterhand op naar de voorpoten, door het effect van een harde contractie van de uterus en expulsief persen, wordt het jong naar buiten geduwd.

Wanneer de moeder de snuit van het eerste jong voelt (meestal) zal ze deze tussen de snijtanden nemen en zo de vochtblaas breken (indien deze tijdens de geboorte nog niet scheurde), en trekt ze deze naar buiten. De vliezen rond de jongen moeten verwijderd worden, liefst door de moeder. De moeder likt snel het kleintje en maakt zo ook zijn mond, neus en ogen vrij en bijt de navelstreng door. Soms is de vochtblaas niet volledig gescheurd, maar het nerveuze en heftige proper maken van het jong door de moeder doet het fijne en transparante omhulsel naar de schouders schuiven, of het breekt volledig.

Soms knijpt ze het jong. De ademhalingswegen worden volledig vrijgemaakt door de moeder en door het niezen van het jong. De moeder is meer ontspannen en neemt de tijd om het jong volledig te likken, dit dient om zowel de ademhaling als de bloedsomloop te stimuleren. Ze eet de placenta en droogt het jong. Tijdens de absorptie van de placenta krijgt de moeder weer contracties en het volgende jong komt snel tevoorschijn. Ze houdt zich nu volledig bezig  met het volgende jong. Dit alles duurt tussen een kwartier en een half uur. Indien dit niet het geval is raadpleeg het hoofdstuk complicaties en ziekten.

Het gebeurt soms dat er zich twee jongen tegelijk aanbieden. Het tweede blijft in de intacte vochtblaas steken en valt praktisch op het eerste, waar de moeder intensief mee bezig is. Het tweede jong riskeert te stikken, want het verzwakt en reageert steeds minder. Het is niet in staat om door zijn bewegingen de vliezen op eigen kracht te breken. Op dit moment moet de moeder zich snel om dit jong bekommeren, of men moet zelf initiatief nemen en het jong uit de vliezen bevrijden.

Wanneer de moeder onervaren is of nerveus, en haar werk niet goed doet, moet je zelf het heft in handen nemen. Men kan de navels ontsmetten met een beetje opgeloste Betadine (1 volume op 9 volume water).

Indien dit nog niet gebeurd is, kan men nu het mannetje wegnemen om een nieuwe bevruchting te vermijden, want het is een zware taak om de jongen te voeden en tegelijkertijd drachtig te zijn.  Een postnatale dekking (in 12 uur na de geboorte) geeft een bevruchting in 75% van de gevallen.

• vulva = vaginaopening
• secretie = afscheiding uit organen
• contractie = spiersamentrekking
• uterus = baarmoeder
• absorptie = opname van vocht

Marie Joelle v.d. Linden

Foto's (c) Véronique Antoine

 

In dezelfde uitgave zijn ook nog de volgende hoofdstukken gepubliceerd:

* De keuze van fokdieren

* Het vrouwtje bij het mannetje plaatsen

* Bronst en dekking

* Dracht en geboorte

* De jongen

* Seksuele rijpheid

* Met welke frequentie kan het vrouwtje worden gedekt

* Problemen tijdens fokken of de pathologieen van de reproductie

* Superbevruchting

* Dubbele bevruchting

* Schijndracht

* Haarverlies tijdens de dracht

* Zwangerschapsvergiftiging

* Embryonale resorptie

* Misvallen en abortussen

* Toxoplasmose

Losse nummers zijn te bestellen via het e-mail adres: info@rodent.be