De jongens

"In het oude gebouw van bedrijf Wetro aan de Papesteeg in Tiel heeft de Stichting Dierenhulp/Dierenambulance zondag 29 tamme ratten opgehaald die daar waren aangetroffen door een bewaker. De dieren waren achtergelaten met wat water en voer, maar dit was inmiddels op. Dierenhulp heeft ze  meegenomen naar hun opvangadres aan de J.D. van Leeuwenstraat in Tiel. Gisteren hebben medewerkers gezocht naar opvangadressen. Enkele ratten  hebben een nieuw tehuis gevonden. De Dierenbescherming neemt dit werk over. Mogelijk wordt aangifte gedaan bij de politie." (De Gelderlander, 1 februari 2005)

Maandagochtend belt een collega, die in zijn vrije tijd bij Stichting Dierenhulp werkt, met bovenstaand verhaal. "Jij hebt toch ratten? Wil je er een paar bij?" Als ik, met kooi, voer, yoghurtdrops en anti-mijt op mijn werk arriveer, heeft een andere collega (ook rattenliefhebber) al een paar dieren opgehaald. Twee voor haar, twee voor mij.

Ik krijg een vlekkerig getekende Japanner met ingevallen flanken en een wat beter ogende Siamees. Ze zijn prima hanteerbaar, drinken meteen uit de waterfles en knagen vergenoegd hun bakje lekkers leeg. Daarna vallen ze, in hun kooitje naast mijn bureau, dicht tegen elkaar aan in slaap. Onvoorstelbaar dat mensen zo'n tafereeltje kunnen dumpen.

Halverwege de dag gaat het knagen. Ik rijd naar de dierenopvang om er nog een paar op te halen. Twee voor mij, nog eentje extra voor mijn collega. Die kunnen er nog wel bij. Als de vrijwilligers van de opvang de kooi openmaken, klimmen er een stuk of tien ratten op de rand. Handtam, sociaal, allemaal met een 'kies alsjeblieft voor mij'-koppie. Ik vis er op goed geluk een witte rex en een jonge albino uit.

Als ik thuiskom staat er al een grote bak voor ze klaar, schoongemaakt en wel. Ze eten hun buikje rond aan rattenvoer, hondenbrokken en trosgierst en zinken, met z'n vieren op een hoop, langdurig weg in dromenland. De volgende ochtend, als ik de bak openmaak, kijken er vier blije koppies naar buiten.

Namen heb ik nog niet voor ze. Voorlopig heten ze gewoon 'de jongens'. Het nestje ratten dat ik eigenlijk wilde gaan fokken, moet maar even wachten. De jongens gaan nu even lekker voor.

Judith Lissenberg

Judith is auteur van de boeken 'De Syrische (goud)hamster als  gezelschapsdier', 'Dwerghamsters' en 'Tamme Ratten'.
Kijk voor meer  informatie op haar websites: KNAGERS! online, http://clik.to/knagers en Rattery van de Waterratten, http://clik.to/waterratten.