Er zullen vast nog wel mensen zijn die dit lezen die Doris Day nog kennen. Deze dame op leeftijd stond rond de 50-tiger en 60-tiger jaren bekend om haar zang en acteerwerk. Als klein kind keek ik vaak naar haar films. Ze was een hele mooie vrouw die altijd van die types speelde die niet voor de poes waren. Ze kon vreselijk boos worden en dan kwam ze vaak in van die hele rare situaties terecht.Als het moest dan mepte ze er op los en liet zich niet inpakken door mooie mannen. Ik heb zo’n type rus met dezelfde naam. Eentje van het vrouwelijke soort die dus ook voor niets en niemand bang is. Ze gaat haar eigen weg en laat zich niet andermans wil opleggen. Dat zie je vooral in de manier waarop ze haar toekomstige (v)echtgenoot Twan behandeld. 

Omdat Doris een van de laatst overlevenden is van de lijn van Vincent S., had ik aangeboden om haar kids te laten krijgen, zodat hij zijn eigen lijn weer kan opbouwen. Na een bacteriële infectie was deze tot bijna niets geslonken. Alleen is Doris het hier niet zo mee eens. Vincent kwam mij een mooie wildkleur/blauwe kerel brengen die al heel wat gepresteerd had bij andere dames. Een afgod met al veel kinderen en ‘s avonds kon ik in zijn kooi zien waarom. Na zijn dutje haalde hij namelijk zijn klok en hamerspel te voorschijn om deze eens grondig te gaan poetsen en ik kan je verzekeren dat de klok in de Kleine Jan van Delft er niets bij is.

Na een paar dagen besloot ik dat het tijd werd dat ze elkaar eens leerden kennen. Nu weet ik dat het niet zo eenvoudig is als bij de Syren en dat ze elkaar moeten bevallen. Het kan dan ook een tijdje duren voordat er nazaten op de wereld worden gezet. Twan vond Doris helemaal geweldig en ging gelijk in de aanval en daar was mijn Doris dus niet van gediend. Iedere avond poetst Twan zijn gereedschap weer op in de hoop dat Doris dit keer wél wil, maar Doris blijkt een geëmancipeerde jongedame die meer geïnteresseerd is in een WOP (wippen, ontbijten, pleiten) relatie. Een avond hebben ze aardig schik gehad met elkaar, want het mannelijke zaad zat werkelijk overal in de kooi. Maar daarna was het helemaal over.

Mocht Twan eerst nog  samen met haar in haar paddenstoeltje  bivakkeren, nu is hij sinds gisteren het huisje uitgezet. Twan slaapt nu onder het radje. Ik heb er overigens voor zijn gezondheid er maar 2 ingezet, want Twan werd iedere avond met een volle vuistslag er letterlijk uitgeslagen. Vind je het gek als je iedere avond een kerel aan je kont hebt hangen die je achterwerk inspecteert. Tja, je ziet maar, niet iedereen valt op een Adonis met een uit de kluiten gewassen gereedschapssetje. Twan blijft er wel rustig onder en blijft poetsen.

Volgens mij heb ik Doris bij nader inzien wel de verkeerde naam meegegeven. Dolle Mina had ook heel goed bij haar gepast.

Natascha Mulder