Mijn eerste Roborovski nestje

Ongeveer 15 jaar geleden heb ik iets bijzonders meegemaakt. Ik woonde nog bij mijn ouders. Mijn broer kwam een keer thuis met een verhaal dat hij iets heel aparts gezien had, namelijk een dwerghamster zonder aalstreep. Ik ben de volgende dag met mijn fiets naar Almelo afgereisd. Daar aangekomen zag ik een oranje-achtige hamster met een witte onderbuik. Ik vroeg wat het was en ze zeiden dat het een Daubrovski was (later wist ik pas dat het een Roborovoski was). De verkoper zei dat ik hem op eigen risico mocht pakken en dat hij 15 gulden kostte. Ik opende de kooi en ik kon de dwerghamster ook maar net van de grond grijpen. Zo snel was hij! Hij was bijna ontsnapt! En mijn hartslag ging giga te keer.

Ik deed de dwerghamster in een kooi en betaalde 15 gulden aan de verkoper. Ik zette de kooi achterop de fiets en wilde gaan fietsen. Toen zag ik dat er een hele groep Japanners om me heen stonden en ze maakten allemaal foto's. Lol, waarschijnlijk was het een heel apart gezicht dat ik op de fiets met een kooi zat.

Maar goed, ik had één Roborovski dwerghamster. En hoe maak je er meer van? Daarvoor heb je er twee nodig! Een maand later kwam ik erachter dat ze in een dierenwinkel in Utrecht ook Roborovski dwerghamsters hadden. Met de trein heb ik eentje van het andere geslacht opgehaald. Het klikte meteen!

Ik heb urenlang naar deze twee Robbies gekeken. Ik studeerde namelijk 's ochtends om ongeveer 5:30 uur (tja 's middags geen huiswerk, ik deed alles voordat ik naar school ging). Robbies zijn om 5 - 7 uur heel actief en het was super leuk! Ook zag ik hoe ze paarden en dat ging meestal niet echt .... tja was meer 69-standje. En het vrouwtje werd maar niet zwanger...

Na anderhalf jaar tijd heb ik het koppeltje op de zolder gezet. Dit omdat er iets anders in de kooi beneden moest.

Het mooiste moment kwam hierna, toen ik een keer op de zoldertrap naar boven ging. Ik hoorde heel zacht gepiep terwijl ik de zonnestralen over de vliering zag. Ander soort gepiep dan ik gewend was en ik ging op onderzoek uit. En ik kwam bij mijn koppeltje Robbies uit. De kopjes kwamen uit hun nest en ze hadden een blik dat ze wilden zeggen "hoi!, het is gelukt". Ze hadden jongen!! Dit moment was voor mij heel bijzonder!

Martin Braak