In de zomer van 2004 ging ik bij fokker
Mense Bennink langs. Hij is een topfokker en heeft prachtige Russische
dwerghamsters. Ik had nieuw bloed nodig en bij hem kan ik altijd
aankloppen. "Martin", zei hij, "Ik heb iets
aparts. Niemand gelooft me, maar ik heb blauw gele Rus met zwarte ogen".
Mense begon me te vertellen dat heel af en toe een blauw geel Russische
dwerghamster bij hem geboren werd. Hij heeft er vier eerder gehad,
echter die waren nu allemaal al overleden. Kort geleden was nummer vijf
geboren. Het betrof een vrouwtje. Alle blauw gelen waren bij hem geboren
uit een roodoog x roodoog combinatie. Ze waren vrij steriel, ze kregen
nauwelijks jongen. Uit de ouderdieren kwamen ook geen nieuwe blauw
gelen.
Brindle vrouwtje
Hij gaf zijn enige exemplaar aan mij mee.
Hij hoopte dat ik het terug kon fokken. Ik was super enthousiast en vond
dit geweldig. Ik begon direct te denken over hoe het genetisch zou
werken en hoe ik het beste terug kon fokken. Maar al snel liep ik tegen
mij rechtlijnig denken aan. Hoe kan een zwartoog geboren worden uit twee
roodogen? Deze vraag kon ik voor mij zelf niet beantwoorden.
Thuis aangekomen heb ik het dwerghamstertje
direct gekoppeld met een mooie blauwe man. Dit omdat Mense mij had
verteld dat de meeste Brindles bij hem uit geel bluefawn waren geboren;
dit is genetisch ddpp. De eerste generatie moet alleen maar blauwen
opleveren
Daarna ben ik begonnen met een zoektocht naar Brindle. Zo kwam ik een
artikel tegen over Brindle Campbelli dwerghamsters geschreven door Linda
Price. Zij had af en toe twee gekleurde Campbelli's maar ze kon het zelf
niet terug fokken. Ze schreef dat het niet genetisch was. Ik heb haar
gemaild en gevraagd wat zij dacht. Zij mailde me terug dat het niet
genetisch was en een foutje van de natuur is. De meeste Brindles
werden bij haar geboren op het moment dat zij
een nieuwe bloedlijn introduceerde in haar eigen lijn. Ook schreef zij
dat wanneer ik een Brindle terug zou fokken op een roodoog ik normale
kleuren eruit zou krijgen. Goed, wie me kent, weet dat ik behoorlijk
eigenwijs kan zijn en gooide haar theorie direct weg als onzin.
Een paar weken later belde Mense me op: "Martin, moet je luisteren! Ik
heb weer een Brindle. Dit keer een mannetje. Wil je deze ook hebben?"
Wow, nog eentje! Dit gaat helemaal goed komen, dacht ik. Zo kreeg ik van
Mense een mannetje Brindle inclusief ouders en broers en zussen. Ik
besloot daarom het mannetje terug te koppelen op een zus van hem en van
de overige broertjes en zusjes kon ik twee koppels maken. Bij inteelt te
plegen moet de kleur snel terug komen.
Foto van Mense Bennink, het nestje met een Brindle mannetje.
Het eerste nestje van vrouwtje Brindle x
blauw wildkleur leverde 100% blauwen op. M.a.w. het vrouwtje is
genetisch geheel blauw (dd). Na dit nestje heb ik haar gekoppeld aan een
hele mooie geel wildkleur. En daaruit komen
in mijn ogen 100% geel roodogen uit. Immers een Brindle is geboren uit
een geel roodoog combinatie en kan alleen maar een dubbele p-gen geërfd
hebben. En Linda Price kreeg gelijk! Uit het tweede nestje werden zowel
geel roodogen geboren als normale wildkleurtjes. Ik stond voor een
raadsel!
Ik heb daarna veel nestjes gefokt. Zowel uit de broer x zus koppels als
uit Brindle man x blauw wildkleur geboren uit het nestje van Brindle
vrouwtje, kreeg ik geen nieuwe Brindles terug. Ook heb ik diverse keren
Brindle vrouwtje gekruist met het Brindle mannetje. Maar ook hieruit
werden geen nieuwe Brindles geboren. Ook andere combinaties, zelfs tot
en met de 5e generatie, maar geen enkel nieuwe Brindle. Wel had ik af en
toe een geel wildkleurtje erbij zitten die een heel klein zwart streepje
had. Dit is bekend als Mozaïek. Dit zijn pigmentvlekken die op kunnen
treden en die niet genetisch vererven
Brindle man op bejaarde leeftijd
Ik ben net zoals Linda Price tot de
conclusie gekomen dat bij dwerghamsters Brindle niet genetisch is. Hoe
het werkt, is mij niet helemaal duidelijk. Maar wat er theoretisch
gebeurd kan zijn, is dat wij de geel roodogen zo donker mogelijk
proberen te fokken. Hierdoor kan het zijn dat het p-gen net iets
een andere plaats krijgt, waardoor de kleur aan / uit gaat. We zien
tegenwoordig steeds vaker dat geel roodogen pigment vlekken vertonen en
dat er exemplaren geboren worden met een odd-eye (= twee kleuren ogen).
Een odd-eyed
Zo zien we maar weer dat de natuur
onvoorspelbaar is en dat niet alles zomaar te verklaren valt!