Clubdag N.K.V. gehouden op 11 juni 2011

Iets over negen uur vertrok ik richting Barneveld met de gedachten dat ik één van de eersten zou zijn die daar ter plaatse zou arriveren. Maar aangekomen bleek dat niet zo te zijn: een heel groepje was al lekker met elkaar aan het kletsen. Een paar leden kwamen nog later, veroorzaakt door de file-ellende die wij in Nederland vaak kennen.

Cees de Best opende de clubdag door te vertellen dat we na de presentatie van Rolf Captijn over de Chinchilla's een open discussie gingen voeren of de diergroepen bij de vereniging N.K.V. uitgebreid moeten worden.

Chinchilla's

Rolf Captijn, keurmeester die tevens Chinchilla's keurt en vroeger een Chinchilla vereniging heeft geleid, vertelde dat bij de Chinchilla's pak weg 60 kleurmutaties bekend zijn. Dit is veel meer dan het aantal kleurmutaties dat bij de knaagdieren die bij de N.K.V. gefokt worden voorkomen. Chinchilla's worden koppelgewijs gefokt of op een wijze dat de vrouwtjes apart zitten en de kooien met tunnels met elkaar verbonden zijn. Zodat op deze wijze het mannetje de vrouwtjes kan bezoeken. De draagtijd bedraagt maar liefst 111 dagen, waarna de jongen al "compleet" geboren worden.

Chinchilla's staan er om bekend om echte knaagdieren te zijn, en kunnen dus van alles kapot bijten. Plastic waterflessen of zelfs aluminium waterflessen worden kapot geknaagd. Roestvrijstaal is een materiaal dat Chinchilla bestendig is. Chinchilla's worden ook veel ouder dan een gemiddeld knaagdier: ze kunnen maar liefst 20 jaar oud worden. Bij Chinchilla's komt het voor dat ze een epileptische aanval krijgen die lijkt op die van gerbils. Dit kan komen door kalkgebrek of dat het er genetisch in gefokt zit. Rolf raadt af om met de exemplaren te fokken die zulke epileptische aanvallen hebben en waar het genetisch bepaald is. Chinchilla's hebben een badplaats nodig met badzand wat zo fijn is als stof. Dit stof komt na het baden in de lucht terecht en verspreid zich door het hele huis. Als je een chinchilla als huisdier hebt, zal je dit merken in de hoeveelheid stof in huis. Het voer lijkt op konijnenvoer, maar is veel magerder. En ze hebben hooi nodig.

De wildkleur bij Chinchilla's wordt Standaard genoemd. De andere kleuren Mutaties. Elke mutatie heeft een naam, vaak zit de ontdekker c.q. de persoon die deze kleur voor het eerste keer gefokt heeft, in verdisconteerd.

Er werden vroeger al Chinchilla keuringen gehouden, maar dit waren commerciële keuringen. Het maakte eigenlijk niet uit of ze een pootje misten, het ging puur om wie de mooiste had qua pels. De keuringen vonden plaats in kleine kooitjes waarin ze de hele dag zaten. In 1990 is er een standaard en keursysteem opgesteld voor de hobby Chinchilla's. Dit volgens een 100 punten systeem. Bij dit systeem wordt er sneller een F gegeven omdat een slechte Chinchilla onder de 50 punten komt en wanneer het goed is al snel boven de 90 punten uitkomt. De Chinchilla's komen op keuringen in dagkooien te zitten. Wanneer ze naar de keurmeester gaan, komen ze in een zeer klein kooitje te zitten waarin ze slechts alleen kunnen draaien. De keurmeester mag de pels niet aanraken. Door te blazen en te kijken beoordeeld hij de Chinchilla. Dit onder een speciale lamp die ervoor zorgt dat de keurmeester de kleur zo goed mogelijk kan beoordelen. Wanneer vermoed wordt dat er een pelsfout aanwezig is, mag de keurmeester de Chinchilla eruit halen. De Chinchilla's worden van licht naar donker gekeurd. Ze hebben op die dag geen eten en drinken om te zorgen dat hun pels niet vies wordt. Chinchilla's kunnen hier goed tegen en daarnaast eten ze bij zulke momenten niet omdat ze wat gestrest zijn.

In 2006 is de Chinchilla vereniging gestopt en heeft Jan van der Meer van TER de kennis en website overgenomen. Nederland kent drie keurmeesters die bij de B.T.C. aangesloten zijn. In Nederland zijn nog maar drie grote fokkerijen overgebleven. In Engeland zijn er wel Chinchilla verenigingen en de verenigingen hebben eigen keurmeesters. In Nederland is in april 2011 tijdens Rebas Trofee weer de eerste keuring georganiseerd en er werden totaal 70 Chinchilla's gekeurd. Hierdoor is een discussie opgewaaid bij de Chinchillafokkers en -liefhebbers of er weer een nieuwe Chinchilla vereniging gestart moet worden of dat er andere mogelijkheden zijn om meer Chinchilla keuringen te organiseren.

Discussie uitbreiding diergroepen N.K.V.

Tijdens deze discussie kwam naar voren dat veel leden het wel zagen zitten dat de diergroepen uitgebreid worden. Meer diergroepen leidt tot meer leden en meer informatie en artikelen over de verschillende diersoorten. Wel kwam naar voren dat de leden bang zijn dat de werkzaamheden steeds door dezelfde actieve leden van de N.K.V. gedaan moeten worden. De discussie ging hierna over op een discussie over actieve leden, vrijwilligers en dat de huidige tijd inhoud dat er minder actieve leden zijn. Tegenwoordig moet je mensen gewoon gaan aanwijzen die iets moeten gaan doen. Anneke Vermeulen vertelde over hoe het in buitenland gaat. Daar betalen inschrijvers 20 euro statiegeld en kunnen dit terug krijgen indien ze iets tijdens de keuringen doen. Op deze wijze zijn er veel meer actieve leden. Een nadeel is dat er op één dag verschillende schrijvers zijn.

Afgesproken is om een stuk over de Chinchilla's en de uitbreiding van de diergroepen op de N.K.V. website te zetten met een open discussie op internet.

Gerbils

Na een korte lunchpauze gaf Alice Langeveld een lezing over het fokken van gerbils en hoe zij als fokker weer begonnen is. Toen zij een aantal jaren geleden weer wilde beginnen met het fokken van gerbils waren er in Nederland maar weinig gerbils te koop. Ze is met de verschillende gerbils die ze kon bemachtigen begonnen. En door telkens de beste te selecteren heeft zij nu prachtige exemplaren.

Alice adviseert nieuwe fokkers eerst naar keuringen te gaan om te kijken hoe een keurmeester een gerbil keurt. Op internet is veel informatie te vinden, maar ook veel onjuiste informatie. Ook moet je beoordelen of het gedrag van gerbils je wel aanstaat. Als je wilt beginnen met het fokken van gerbils heb je goede dieren nodig. Beste is om gerbils aan te schaffen die tijdens een keuring beoordeeld zijn. Dan weet je namelijk dat ze goed zijn of niet. In het begin weet je namelijk nog veel te weinig af om te beoordelen of ze wel groot genoeg zijn, of dat de staart wel in verhouding is met het lichaam. En met slechte exemplaren kom je nergens. En als je begint, begin met een setje en niet met tientallen tegelijk.

Eerste hoofdmoot bij het fokken is de bouw en type en niet zozeer de kleur. Je moet eerst dit goed voor elkaar hebben voordat je aan de kleur kunt beginnen. Ook moet je jezelf tijd gunnen om de gefokte dieren goed te beoordelen. Pak de standaard erbij en kijk goed of je gefokte exemplaren eruit zien zoals in de standaard beschreven staat.

Qua bloedverversing is het moeilijk om aan nieuwe exemplaren te komen. Alice vertelde dat ze nieuwe exemplaren uit Polen had gehaald omdat ze bang was dat de in Nederland voorkomende exemplaren waarschijnlijk raakvlakken had met haar eigen lijn. Maar wat je niet precies weet, is wat je eigenlijk binnen haalt, met alle consequenties van dien. Zo hoeft een zilveragouti geen zilveragouti te zijn. Een agouti himalayan lijkt op een zilveragouti, alleen heeft deze een wat gelige staart. Daarnaast kunnen gerbils anders van bouw en type zijn. Zo hadden de Poolse gerbils een veel kleinere staart. Dan moet je weer heel veel energie erin stoppen om dit te verbeteren.

Om goede eigenschappen vast te leggen kan je inteelt plegen. Alleen moet je dit niet te vaak doen. Bij gerbils is bekend dat na acht keer inteelt de vruchtbaarheid minder wordt. Ook adviseert Alice om de nestgrootte goed in de gaten te houden. Kleine aantallen van 3-4 jongen per nest betekent dat er iets mis is.

Alice vertelt dat ze geprobeerd heeft in trio's te fokken. Maar dat haar ervaring hiermee niet goed is. Wanneer een vrouwtje drachtig is, kan er strijd ontstaan en in de kooi kan het ander vrouwtje niet weglopen. Daarom fokt ze koppelgewijs. Het mannetje en vrouwtje kan je wanneer ze 8-10 weken oud zijn, zonder al te veel problemen koppelen. Wil je ze op later leeftijd koppelen, dan kan je het beste eerst 3-7 dagen lang elke dag van kooi wisselen. Het vrouwtje in de kooi van mannetje en visa versa. Wanneer je het mannetje een tijdje bij het vrouwtje weg haalt, dan moet je ze opnieuw koppelen wat soms een moeizaam proces is. Showen van gerbils is daarom lastig. Daarom gaan sommige fokkers met de hele familie naar de keuring en beperken ze de tijd dat de gerbil gescheiden wordt van zijn of haar partner.

Alice waarschuwde voor de nieuwe bontfactor die nu nog niet in Nederland voorkomt. Het gaat om extreem bont waarbij de dieren grotendeels wit zijn. Deze exemplaren zijn namelijk doof. Anneke Vermeulen vulde aan dat zij in Finland gekeurd heeft en alle extreem bonte gerbils afgekeurd had. Ze had daarna de fokkers hierop aangesproken. De Finse standaard schreef voor dat hoe meer bont hoe beter het is. En dat wilden ze niet veranderen. Daarna is er een rel ontstaan waarbij de keurmeesters gingen staken. Op dit moment worden de extreem bonte gerbils in Finland niet meer gekeurd en ook worden er geen stamboomnummers voor afgegeven.

Na de tijd was er gelegenheid om diverse prachtige gerbils te bekijken die Alice voor de keuring mee had genomen.

Lekenkeuring en de keuring voor de Ger van Oosterhout Bokaal wisselbeker

De wedstrijd om de Ger van Oosterhout Bokaal was al voor de start beslist. Alleen Tonia Vergunst had namelijk tamme ratten meegenomen. René Bastiaans had aangegeven dat hij zou komen met ratten, maar heeft helaas in verband met omstandigheden afgemeld. Niet te min had Tonia prachtige ratten bij haar en heeft ze terecht gewonnen. Helaas had Alice Langeveld de wisselbeker thuis (gepoetst en wel) in de keuken laten staan en kon de wisselbeker niet ter plaatse overhandigd worden.

De overige diersoorten werden door leken gekeurd en dat verliep prima. De (dwerg)hamsters werden door Nicolette van de Waal gekeurd waarbij veel van haar constateringen besproken werd of ze het wel goed zag. Want om haar heen stonden verschillende kenners. En dat was juist het leuke van deze keuring: allen leerde er iets van. Moet je het omschrijven als de kop is te smal of de kop moet breder. Wanneer is een aalstreep onvoldoende, matig, goed, zeer goed of fraai? En de oren, hoe zien die eruit, met of zonder vouw? Alice keurde de kleurmuizen en ook zij werd door kenners geholpen. De gerbils werden door Rolf gekeurd en die had geen hulp nodig: hij heeft zelf jarenlang gerbils gefokt en weet er alles van, laat staan dat hij zelf keurmeester is.

Bij de dwerghamsters heeft Marjolijn Heemskerk gewonnen. Zij had tevens de mooiste kleurmuis. Alice Langeveld had de mooiste gerbil. Sandra Heuvels had de mooiste Syrische hamster.

Einde van de dag

Na de prijsuitreiking en bedankwoordje door Cees gingen we allen weer onze eigen weg. Terugkijkend denk ik dat het een super geslaagde dag was waar we allemaal veel plezier hebben gehad.

Voor de leden die niet aanwezig waren: jullie hebben wat gemist!!

Foto's











Tekst en foto's: Martin Braak