Een dagje Gallinova

Zaterdag 9 november was het weer D-day: een knaagdierkeuring bij Gallinova in Barneveld. Voor wie Gallinova niet kent: het is een kleine, maar bovenal een gezellige show. Tussen de kippen, dat wel, maar dat gekakel hoor je na verloop van tijd toch niet meer. Een show waar een KLN fokkerskaart (wat tegenwoordig dus eigenlijk niet meer dan een bondsnummer is) verplicht is en daarom als show bijna uitsluitend bezocht wordt door de "echte" fokkers. Maar dat maakt dan ook dat de gesprekken over de dieren als regel een hoog kwaliteitsgehalte hebben en je daar, als beginnend en gevorderd fokker, enorm veel kan leren.

Mijn ochtend begint op zo'n dag rond zes uur: persoonlijke verzorging, ontbijt, dieren "inpakken" en rond half 8 in de auto, want vóór 9 uur moet je toch wel de dieren op tafel hebben staan. De reis verliep prima. Via bluetooth kan je tegenwoordig gezellig je eigen muziek van je telefoon afspelen en mee galmend gaat de reis snel. Ik was niet de eerste: een 10-tal liefhebbers en ook een aantal (adspirant) keurmeesters hadden zich al verzameld, wachtend op onze TT-secretaris-van-de-dag, Katja. Maar … 9 uur, geen Katja. Wel een voicemail van haar: ben wat later, ben de kooinummers vergeten en moet weer terug. Balen voor haar! Zeker als je vervolgens bij Hoevelaken in een file komt te staan wegens wegwerkzaamheden waar geen doorkomen aan was. Even voor half 11 meldde onze secretaris zich bij de tafels. Wat zich toen afspeelde gaf mij een goed gevoel over onze club: kleden werden aangepakt en op de tafels gelegd, nummers uitgedeeld, tafels geruimd en verplaatst …. Het heeft géén 10 minuten geduurd en toen stonden alle dieren op tafel, zaten de keurmeesters op hun plaats, brachten de aandragers de eerste kooien al en was de verkooptafel eveneens bemand. Wat een saamhorigheid en samenwerking! Gaaf om te zien!

Anneke, Fons en Henry als Keurmeester, Anneke, met in haar kielzog twee adspirant keurmeesters, klaarden deze dag de klus. Met zo'n 125 dieren natuurlijk een makkie, maar het maakt ook dat keurmeesters ruim de tijd kunnen nemen voor de dieren. En fokkers alle tijd krijgen om met keurmeesters over de dieren te overleggen. Voor mij prettig, want ik wil de Parel Rus in januari voor erkenning voordragen en had al gehoopt om met de keurmeesters de nodige dieren en de standaard te kunnen bespreken. Zowel Fons als Anneke gaven hun mening t.a.v. standaard en dieren. Beter nog: hun meningen waren nog gelijkluidend ook. En voor mij positief. Nu dus nog de dieren in conditie houden tot januari. Makkie toch?

Een kleine show, zei ik al. Maar wat een drukte! Er is werkelijk waar de hele dag druk bezoek. Om 10 uur gaat "de tent" open en drommen ze naar binnen, om pas om 4 uur 's middags weer naar buiten te gaan, lijkt het. Veel vragen ook van mensen. Waarom doen we hier eigenlijk niets aan directe promotie van onze show? Met voorlichters in herkenbare T-shirts? Folders met informatie over knagers op de tafels? Volgend jaar dus maar eens aan denken.

Een prettige verrassing in dubbele zin voor mij deze keer. Ten eerste, niet onbelangrijk: de prijsuitreiking kon al om kwart over drie beginnen, dus weer eens op tijd weg kunnen gaan. En ten tweede: voor de russen mocht ik de twee hoofdprijzen, en ook nog de "best of show" ophalen. Maar misschien nog wel leuker: twee (zeer) jonge dames die onder begeleiding van hun moeder willen gaan beginnen met het fokken van de Russische Dwerghamsters. Binnenkort komen ze eens langs om bij mij te kijken. En dan zal ik eens zien of ik ze kan helpen met wat goede dieren voor een leuke start in "onze" hobby. Kijk, dat is ook leuk van zo'n kleine show: de fokkers zijn altijd weer bezig met uitruilen van goed fokmateriaal. Ik zag geregeld knagers van bakje wisselen en als kostbaar kleinood weer in een tas opgeborgen worden.

Wat nou jammer was van deze dag? Er waren een aantal nieuwe leden uitgenodigd om naar deze show te komen. Er was geregeld dat ze zouden worden opgevangen door ervaren fokkers en uitgebreid in "de regels der showkunst" zouden worden ingewijd. Maar niemand kwam opdagen. Zelfs op persoonlijk gestuurde mails is niet gereageerd. Een gemiste kans om informatie te vergaren, binnenkomen in het netwerk van de (betere) fokkers en goede fokdieren aan te schaffen of zomaar mee te krijgen, toch?

In ieder geval: voor mij een zeer geslaagde dag waarbij het minpuntje voor mij lag na de show. Op de terugweg kwam ik bij Hoevelaken in de file terecht die 's morgens door Katja was uitgerold en ze in de haast vergeten was weer op te ruimen……

Zie ik jou volgend jaar ook op Gallinova? Of eerder al?

Peter Jansen