Haarstructuur Rex

De kleurmuis met rexbeharing; een oud ras geļntroduceerd

Na de konijnen en de cavia’s met rexbeharing zijn er nu ook kleurmuizen met rexbeharing op onze shows te zien. Weer een nieuw fokproduct bij de kleine knagers? Nee, een oud ras dat min of meer is zoekgeraakt, maar nu is herontdekt.


Foto van Andries Kraaijeveld
Herkomst
Net als bij veel andere mutaties ligt de oorsprong van de rexmuis in laboratoria en heeft hij daarna zijn weg naar de sportfokkers gevonden. Het ras bestaat al vele jaren en is in Engeland ook al decennia lang als ras erkend. In Nederland is de rexmuis echter nauwelijks bekend en ook niet erkend, terwijl het ras in Engeland (net zoals een ander zeldzaam ras als de borstelharige kleurmuis) niet of nauwelijks meer op shows is te zien.

Beharing
Net zoals bij het rexkonijn en de rexcavia is het kenmerk van de rexmuis de korte, wollige vacht. Doordat een muis van nature al een veel kortere pels heeft dan de eerdergenoemde diersoorten, is het pelsje van de rexmuis helemaal superkort: ongeveer een milimeter. Op de kop is de beharing nog wat korter. Uiteraard zijn ook de snorharen gekruld.

Het pelsje moet kort, vol en stevig zijn. Als de beharing iets te lang is, is de stevigheid ook meteen minder. De haren vallen dan ook in plaats van dat ze staan en als je goed kijkt, dan zie je midden op de rug zelfs een beetje een scheiding vallen.

Er zitten in een nest ook wel eens dieren die juist weer een te korte vacht hebben. De haartjes zijn hier zo extreem kort dat het op het eerste gezicht lijkt of het dier kaal is. Dit is uiteraard ook niet goed.

Een wat minder volle pels vertaalt zich bij de rexmuis meteen in het zichtbaar zijn van de huid door de haren heen. Met name de beharing op de achterhand is hierbij een aandachtspunt, daar laat dit zich als eerste zien. Je mag bij een rexmuis echter nooit zo’n volle pels als bij het konijn verlangen. Een konijn heeft immrs onderwol en de muis niet. Dit is, zeker bij zo’n minieme haarlengte, een cruciaal verschil.

Ook bij de rexmuis steken er in meer of mindere mate (gekrulde) grannenhaartjes boven de vacht uit. Dit hoort natuurlijk niet, maar conditioneren valt bij een muis niet mee.

Lichaamsbouw
Hiervoor gelden dezelfde eisen als bij andere muizenrassen. Er zijn ook geen aanwijzingen dat de rexfactor voor mindere types zorgt. De tot nu toe geshowde dieren zijn echter nog wat aan de kleine kant en mogen dan ook wel wat forser worden. Ook de staartlengte zit bij sommige dieren aan het minimum. Een derde verbeterpunt is de oorvorm, die zijn niet altijd mooi glad maar iets gegolfd (niet gevouwen, want dan moet je een randje voelen). Het lijkt net of dat het krullen van de snorharen ook in de oren doorgaat.

Dit zijn aandachtspunten waar de fokkers aandacht aan moeten schenken, maar wat zeker te verbeteren is door het inkruisen met goede normaalharen.


Foto van Andries Kraaijeveld
Kleur
In Engeland is de rexmuis in alle erkende kleuren bekroningswaardig. In Nederland zijn ze tot nu toe alleen in broken zwart en broken blauw geshowd. Het is echter betrekkelijk eenvoudig om ze in iedere kleur te fokken.

Door de korte en wollige vacht zal de kleur wel anders tonen dan bij normaalhaar. Een normaalhaar zwart bijvoorbeeld glimt als een spiegel, maar een zwarte rex oogt juist eerder matzwart. De kleur is daardoor wat minder intens.

Combinatie met andere haarvariėteiten
De rexmutatie is een op zichzelf staande mutatie en kan dan ook met andere haarvariėteiten worden gecombineerd. Omdat het kenmerk echter de korte vacht is, is combineren met andere haarvariėteiten geen optie. Langhaar met rex kruisen om ‘ tessels’ te krijgen, zoals bij de cavia’s, is ook niet nodig. Er bestaan namelijk al lang krulhaarmuizen (wat overigens een heel andere mutatie is). Alleen de combinatie met satijn zou dan wellicht nog iets kunnen zijn, maar die zijn nog niet te zien geweest.

Fokken en showen
Het fokken en showen met rexmuizen is niet veel moeilijker dan met normaalharen. Wel kun je, net zoals bij andere haarvariėteiten, niet in het nest al selecteren. Om de pels te kunnen beoordelen moeten de dieren immers goed zijn doorgehaard en dan zijn ze al gespeend. Een goed dier houdt ook lang een goede beharing, zodat je best een tijdje met dat dier kan showen.

Ten slotte
De rexmuis is een mooie aanvulling op het bestaande scala. Doordat langhaarmuizen in Nederland verdwenen en borstelmuizen nog steeds erg zeldzaam zijn, kan de rexmuis voor wat meer variatie op de shows zorgen. Omdat het al zo’n oud en in Engeland al lang erkend ras is, hoort het ook in Nederland in de Standaard te worden opgenomen. Gelet op de belangstelling op de afgelopen BTT, lijkt er draagvlak onder fokkers aanwezig. Nu maar hopen dat de ter erkenning ingezonden dieren de toets der kritiek van de standaardcommissie hebben doorstaan.

Tekst: A. Kraaijeveld
Foto: W. Kraaijeveld