Cynomys Ludovicianus versus Spermophilus Richardsonii

Vrij vertaald de Zwarstaartprairiehond tegenover de Richardson Grondeekhoorn…

Men zal zich waarschijnlijk afvragen waarom ik deze vergelijking wil maken en de reden is vrij voor de hand liggend, beiden dieren lijken enorm op elkaar en door de vraag naar prairiehonden waaraan niet kan voldaan worden zijn er Richardsons opgedoken… zij worden meestal vanuit Nederland ingevoerd en verkocht als mini - of dwergprairiehonden, een ondersoort… Niets is dus minder waar en zijn vijf ondersoorten bij de Zwartstaartpriariehond en de Richardson is daar géén van…

Door de uitbraak van het Apenpokvirus in Amerika vorige lente en zomer is ter plaatse een handels en transportverbod uitgevaardigd, tot op heden is dit verbod nog steeds van kracht en een gevolg daarvan is dat ook de Europese Unie een invoerverbod heeft op Zwartstaartprairiehonden…
Malafide handelaars zagen hun kans schoon en brachten de Richardsons op de markt als een dwergvorm van de zwartstaart… Kenners van beide soorten zullen zich niet laten vangen en zullen het onderscheid wel maken maar onwetende en/of beginnende liefhebbers trappen met open ogen in de val en kopen een dier dat niet is wat het lijkt…Daarom dat een beperkte vergelijking me wel nuttig leek…

De Zwarstaartprairiehond is een gedrongen marmotachtig dier, met een korte staart die een kenmerkende zwarte punt heeft, de kleine oren liggen heel dicht tegen het hoofd en ze hebben een typisch geluid, ze blaffen. Ze komen voor in Noord Amerika, van in Canada tot in Mexico, ze zijn doorgaans genomen pas vruchtbaar vanaf hun tweede levensjaar, John Hoogland, professor bioloog aan de universtiteit van Maryland stelde echter vast dat 1/3 van de vrouwtjes  een nestje heeft in hun eerste levensjaar.

Ze hebben een vezelrijke, eiwit- en vetarme voeding nodig, met grassen en hooi als basis. Ze hebben géén wangzakken, leggen geen voorraden aan en houden geen winterslaap, de enige prairiehond die een winterslaap houd is de Witstaartprairiehond.

De Richardson is een kleiner dier met ongeveer gelijkaardig uitzicht, hun oortjes zijn duidelijker zichtbaar,de oorschelp is groter en staat verder van het hoofdje af, ze hebben een grijzigere vacht, een langere staart en brengen een soort piepend en fluitend geluid voor.

Ze zijn afkomstig van de prairies en parklandschappen in de streek van Alberta. RGS zijn reeds vruchtbaar vanaf hun eerste levensjaar en de levensverwachting is een jaar of 3-6 jaar afhankelijk van het geslacht ( mannetjes worden niet zo oud als de vrouwtjes). Meest significante verschil is het feit dat de Richardson, ook wel RGS genoemd wangzakken heeft en een winterslaap houd, daardoor heeft dit dier ook een andere voedingsgewoonte dan de Zwartstaartprairiehond, ze hebben ook een vezelrijke vetarme voeding nodig maar mogen meer eiwit hebben aangezien ze dus een echte winterslaap houden. Ze eten naast hooi, grassen ed ook insecten en af en toe een kadaver.

Over de winterslaap is reeds menige discussie gevoerd., in het wild staat beschreven dat hun winterslaap tot 210 dagen kan duren doch in gevangenschap melden verscheidene liefhebbers dat de RGS geen echte winterslaap houdt hoogstens een winterrust… mogelijks spelen klimatologische omstandigheden hierin een rol. Toch dient men de dieren hiertoe de mogelijkheid te geven.

Een niet onbelangrijk detail is het feit dat in België de Richardson Grondeekhoorn niet op de postief lijst voorkomt en dus enkel mits voorafgaandelijke toestemming van het Ministerie mag gehouden worden, in Nederland mogen deze dieren wel gehouden worden…

Carine Cattellion - Vlaamse Prairiehondenvereniging