De geschiedenis van de siamese rat

In 1978 bood de genetische adviseur van de Britse “National Fancy Rat Society” (NFRS), Mr. Roy Robinson, zijn hulp aan om ratten, afkomstig van een laboratorium in het Franse Orly, te importeren. Een Brits laboratorium in Charshalton Surrey bood zich aan om mee te werken aan deze onderneming door het delen van de kosten van de quarantaine.

Er werden drie koppels geïmporteerd in september 1978, welke door het laboratorium gehouden werden, en het eerste nest van elk koppel werd even voor kerstmis aan de NFRS gegeven.

Deze ratten leken nog in niets op wat wij actueel als siamees omschrijven. Ze leken op een geelachtige capucijn met een donkere, onduidelijk getekende neus.

Door selectie slaagden de Engelse fokkers erin deze dieren te transformeren in de mooie siamezen die we heden ten dage kennen.

In november 1983 importeerden enkele Californische fokkers 8 van deze Engelse ratten, samen met enkele pearls, cinnamon pearls, bonte, chocolade, geelwildkleur, cinnamon rexen, zwarte berken rexen en enkele zwarten.

Alle bekende siamese ratten die wij nu kennen zouden afstammen van deze 8 ratten, samen met enkele later geïmporteerde dieren.

Siamese ratten maakten hun debuut op een show in 1984.

Toch moeten we nog een trieste noot rapporteren in de geschiedenis van de siamees: wanneer de eerste siamezen geïmporteerd werden in de USA werden ze als ongewoon en zeldzaam beschouwd, en de dierenwinkels zagen direct groot geld in deze prachtige dieren. Enkelen hebben een koppeltje of een tweede aangeschaft en zijn erop los gaan fokken, zonder op type, temperament, gezondheid of juiste kleur te letten. Hierdoor werd niet enkel de kleur geruïneerd, er kwamen ook gezondheidsproblemen en veel gevallen van extreem agressieve ratten. Uiteindelijk kreeg de siamese rat een negatieve reputatie, en veel winkels stopten de aankoop. Deze toestand is ondertussen veel verbeterd. Tegenwoordig kan je slecht getekende siamezen vinden in de verkoop van “slangenvlees” in zekere dierenwinkels.

De siamese kleur is moeilijk te fixeren en het duurt generaties om de kleur te perfectioneren. Enkele attente fokkers zijn er sinds enkele jaren uiteindelijk in geslaagd om siamese ratten met de kwaliteiten van een goed huisdier te fokken in een nog meer schitterende kleur dan in het begin.

Aan de basis van de siamese kleur ligt een verschijnsel dat acromelanisme genoemd wordt. De melaninekorrels bij deze kleur zijn thermo-sensibel, dus gevoelig aan temperatuursverschillen. De intensiteit van de kleur hangt af van de omgevingstemperatuur: hoe kouder het is, hoe donkerder de kleur wordt. Dit is de reden waarom de delen van het dier die het snelst aan koude onderhevig zijn (neus, oren, voeten, staart) een donkerder kleur hebben dan het lichaam, dat warmer is. Dit houdt ook in dat siamese ratten donkerder worden in de winter.

Het gen voor siamees is recessief.

Twee siamezen aan elkaar gepaard zullen altijd siamese jongen geven.


Jonge ratjes uit een nest van een blauwe moeder van blauw X siamees.  Het nest bestaat uit 17 jongen:  5 zwarte, 9 blauwe en 2 siamezen. Rattery Ratten-Ri van Rianne van Wissen (http://www.ratten-ri.nl)


Een siamees gekruist met een zwarte rat zal altijd zwarte jongen geven. Indien deze jongen gekoppeld worden, zullen drie vierden van de jongen zwart zijn en één vierde siamees. Deze combinatie wordt als de meest geschikte beschouwd om de siamese kleur te verbeteren.

Hetzelfde doet zich voor wanneer men met een agouti kruist. Dit is echter niet aan te raden omdat de siamese kleur dan niet zo goed is.

Kleurvariaties

De rus of himalayan

- Sepia (aaB-chcD-E-G-P-)

- Blauw (aaB-chcddE-G-P-)

De kleur van de beharing is wit zonder gele schijn. De neus, snorharen, oren, poten, staartinplanting en staart zijn donkersepiakleurig of blauw. De ogen zijn rood. De voetzolen zijn bij voorkeur donker gepigmenteerd.

Wanneer siamese ratten gekruist worden met wit roodoog (albino) zullen de nakomelingen allemaal russen zijn. Kruist men deze jongen onderling, dan krijgt men ongeveer een kwart siamees, de helft russen en een kwart witte dieren.

Wanneer men twee russen kruist die uit rus ouders komen krijgt men steeds rus jongen.

De sepia siamees of seal point (aaB-chchD-E-G-P-)

Dit is de originele kleur!

De dekkleur is sepia, de kleur is het donkerst op de achterhand en wordt geleidelijk aan lichter naar de buik toe. De tussenkleur volgt de dekkleur. De onderkleur is een nuance lichter dan de tussenkleur. De neus, snorharen, oren, poten, staartinplanting en staart zijn donkersepiakleurig. De ogen zijn rood. De voetzolen zijn bij voorkeur donker gepigmenteerd.

De blauwe siamees of blue point (aaB-chchddE-G-P-)

Dit is één van de meest recente kleuren.

De dekkleur is blauw, de kleur is het donkerst op de achterhand en wordt geleidelijk aan lichter naar de buik toe. De tussenkleur volgt de dekkleur. De onderkleur is een nuance lichter dan de tussenkleur. De neus, snorharen, oren, poten, staartinplanting en staart zijn blauw. De ogen zijn rood. De voetzolen zijn bij voorkeur donker gepigmenteerd.

Andere kleuren in siamees

Men kan siamezen fokken in gelijk welke andere kleur, hoewel diet niet veel zin heeft: siamezen in Chocolade gelijken op een slecht gekleurde sepia, de geelwildkleuren lijken op een gelige albino…

De keuze van een goede zwarte rat is ook een goede keuze om de extremiteiten en de sluier donkerder te fokken, hoewel dit met een goed gekleurde siamees ook perect kan. De fok met dieren die beiden donkere extremiteiten samen met een donkere sluier en donkere voetzolen hebben levert meestal zeer goede nakomenlingen op.

Spijtig genoeg kan men de kwaliteit van de kleur slechts beginnen onderscheiden rond de zesde maand en dit meer bij de mannen dan bij de vrouwen, wat de selectie van de jonge dieren zeker niet gemakkelijk maakt, temeer dat de kleur ook nog eens afhangt van de omgevingstemperatuur.

Op de tentoonstelling

Siamese ratten zijn vrij populair en hebben veel succes. Wanneer deze goed getekend zijn eindigen ze dikwijls op de eerste plaatsen.

De mannen zijn het meest geschikt voor tentoonstellingen omdat de vrouwtjes meestal niet zo donker gekleurd zijn.

Tentoonstellingsratten in de siamese kleur mogen nooit witte voeten hebben. Lichtgekleurde tenen worden toegestaan (donkergekleurde genieten de voorkeur), zeker gedurende de zomerperiode wanneer de ganse kleur lichter is. Omdat de kleur afhankelijk is van de temperatuur is het aangeraden om siamese ratten op een koele plaats te zetten. Gedurende de zomer kunnen ze in een geklimatiseerde ruimte gehouden worden, en gedurende de winter zet men ze op een frisse plaats.

Doordat de siamese kleur ook lichte delen bevat is het nodig om de dieren een bad te geven voor een tentoonstelling. Doe dit het liefst een week op voorhand, zodat de pels terug zijn natuurlijke vetten verkrijgt en zo meer gaat blinken.

Zoals elke andere variëteit moet ook de siamees of de rus over een goede bouw en een goede conditie beschikken. Samen met een goede kleur leidt dit tot prachtige verschijningen op de tentoonstellingen.

Artikel afkomstig van Rodent
Foto van Myrthe: Montana, Beethoven