Amputatie van een rattenpoot!

Sinds wij dit knaagdierenmedium begin dit jaar zijn gestart heb ik inmiddels veel copy ontvangen over bijzondere knagende onderwerpen. Sommige zijn bijzonder leuk en andere zeer aangrijpend. Zo ook het bericht dat binnen kwam tegen het eind van augustus over Vicktory de rat van Christiane of liever “Chrisd” zoals zij zich zelf voorstelt. Chrisd is een dame die een ongelofelijke liefde heeft voor haar ratten, en geloof me, als je daar als rat gehuisvest bent zit je in luilekkerland.

Maar ondanks de goede verzorging die Chrisd de dieren geeft heeft bij een van haar meisjes het nootlot toegeslagen. In de eerste week van augustus tijdens de dagelijkse vertroetelingen constateerde zij bij Victory enkele kleine bultjes net achter het schouderblad. Paniek dus! Chrisd twijfelde geen moment en besloot om een bezoek aan de dierenarts te brengen. Het vervelendste senario volgde, Victory had lymfklierkanker! Voor velen van ons een moeilijk moment om te beslissen wat te doen. Niet voor Chrisd, zij geeft haar ratje alle kansen die er zijn en daarbij was de prognose van de arts dat met een operatie het diertje nog een goed leven zou kunnen volgen.

4 augustus ging Victory onder het mes. Tijdens de operatie bleek dat de lymfeklier was aangetast, de arts heeft alles weg gehaald wat noodzakelijk was. Daar zat ook een zenuw bij met het gevolg dat het pootje voor de rest verlamd zou blijven.

Na de operatie werd Victory in een speciale ruimte gebracht waar zij rustig zou bij mogen komen. Maar na enkele uren ….. geen ontwaking bij Victory! Met spoed werd Chrisd gebeld en op de hoogte gesteld van de laatste ontwikkelingen. Het voorstel was om Victory in te laten slapen maar men heeft op Chrisd gewacht. Als een speer ging zij naar haar ratje toe, en ik weet niet welke magische krachten er een rol hebben gespeeld maar op het moment dat Victory en Chrisd weer herenigd waren ontwaakte de aangeslagen rat op een onverklaarbare wijze weer uit de narcose! Zelfs de arts was zeer verbijsterd, en zo werd besloten dat het ratje weer mee naar huis ging. Chrisd is geboren in Duitsland, 3 maanden te vroeg anders zou ze in Amerika geboren zijn, en is Indiaanse ¾ % Cherokee van afkomst! De voorouders maar ook Chrisd staan erg dicht bij de natuur en maken in die context onverklaarbare dingen mee. Misschien verklaarde dit het bijkomen van Victory. De arts had later verteld niet veel meer voor haar leven te geven.


De volgende twee dagen waren erg suffig voor Victory. Ze kreeg sondevoeding met een injectiespuit toegediend, (Harrison’s fokvoeding voor zieke dieren). Na twee dagen ging ze dat zelf drinken uit de fles en de volgende dagen pap via de vingers!

Het leek dus goed te gaan met het ratje en 14 augustus mochten de hechtingen eruit. Ook werd zij weer goed opgenomen door de groep andere ratten.

Maar schijn bedriegt, het pootje werd zwart en was aan het afsterven. Opnieuw naar de arts.

Daar bleek dat er nog erg weinig doorbloeding was van de poot en de arts gaf advies om dan maar het pootje te amputeren.

Omdat de arts een narcose niet meer vertrouwde zo snel na de eerste keer, werd gekozen voor gas als verdoving bij de amputatie van het pootje. Ook na deze operatie ging de vooruitgang zeer spoedig en Victory kon zich erg goed behelpen zonder haar pootje!


Maar of het nog niet voldoende is geweest, dat bleek na het verwijderen van de drie hechtingen, er is weer een nieuw bultje geconstateerd! Deze bult zat los onder de huid en net naast de overigens glad genezen operatiewonden. Ondanks dat Victory weer in conditie was en samen met de andere ratten in de grote kooi speelde, en ook ondanks de naam Victory, en bovendien ondanks de uitzonderlijke verzorging van een vrouw met een gouden hart, is op 20 september het diertje in de handen van verzorgster er tussen uitgeknepen! Het is net of Victory heeft gewacht op haar ochtendknuffel om dan heen te gaan.

Ik wil Chrisd bijzonder bedanken voor dit aangrijpend verhaal, en ondanks dit trieste einde stond zij er op dat ik dit artikel toch zou plaatsen. Want zegt zij …. Iedereen moet hier van leren!

René Bastiaans